lunes, 19 de noviembre de 2018

Redondela pesca los primeros chocos nacidos en el bosque submarino





El bosque submarino que plantó la Cofradía de Redondela como vivero de cría de choco ha dado sus frutos. Este ecosistema ha funcionado como una incubadora natural que ha facilitado la procreación de la especie. Los datos de los dos primeros días de la campaña permiten que el patrón mayor, Clemente Bastos, pueda confirmar ya el éxito de este sistema pionero. «Nas propias ramas produciuse un desove moito maior do habitual e, no primeiro día de traballo, xa se mirou cantidade de choco pequeno, así que está claro que funciona», indica el patrón.

Su innovador sistema de cría tuvo sus orígenes hace justo una década, cuando fondearon ramas de pino lastradas con piedra entre tres y cinco metros de profundidad. Estas «camas» artesanales de la ensenada de San Simón para favorecer el desove del choco se transformaron a finales del año pasado en un auténtico bosque marino de pinos completos. Esta técnica pionera, por la que ya se han interesado otras cofradías, «no solo favorece el desove del cefalópodo, sino que también atrae a otras especies ya que las ramas de los pinos actúan como refugio frente a sus depredadores», indica el patrón.

Los marineros de la cofradía San Juan celebraron en mayo el nacimiento de las primeras crías en este hábitat y desde esta semana recogen los resultados. El temporal solo ha permitido salir a una decena de embarcaciones, que se dedican al arte de bou, que es el arrastre y el único que se pemite durante la campaña entre el 1 de noviembre y el 10 de marzo. El 1 de febrero arrancará la del trasmallo, que es la de red fija y dura cinco meses. «Comezamos a campaña cunha media de trinta quilos por embarcación, pero a previsión de coller 100 ao día», señala el patrón. Al mal tiempo buena cara, porque «este temporal é xusto o que nos facía falta». Clemente Bastos recuerda que, aunque estos días no podrán salir a faenar por las alertas de mar de fondo, «esas marexadas son as que osixenan a auga e fan unha limpeza imprescindible porque sanea o fondo mar movendo a porquería que se desposita».

El bosque submarino no solo beneficia a Redondela ya que en la ensenada, durante esta temporada hay también embarcaciones deportivas de Moaña o Cangas, indica el presidente de la asociación de cofradías de la ría de Vigo. En la ensenada de San Simón hay aún un millar de pinos planimétricamente organizados en su particular vivero subacuático extensión de 16.000 metros cuadrados. Para la instalación hubo que habilitar una base de hormigón y colocar los árboles dentro de tubos de acero inoxidable que descansan en el fondo del mar. «Nas vindeiras semanas comezaremos a retirada deste pinos porque hai que volver a facer unha nova plantación para xaneiro», advierte el patrón mayor.

La promoción del producto estrella del pósito también se ha notado ya en los mercados nacionales y de fuera de España. La marca Choco de Redondela permitió que en el último año se disparase la cotización de esta especie en la lonja de Redondela, donde este se despachó a un precio medio de 8,15 euros el kilo, muy superior al de anteriores campañas. Además, pese al incremento de los precios, la demanda aumenta cada año debido a la fama que adquiere el choco redondelano en otras zonas de España como Madrid, Cataluña y el País Vasco, e incluso fuera de las fronteras, donde se valora la calidad del interior de la ría.

La prioridad del nuevo mandato que enfrenta Clemente Bastos, es «a eliminación do dique actual, unha obra comprometida no 2011 pero que aínda non se fixo polo que agora a zona segue a ser un lodazal, porque as correntes mariñas non poden rexenar este espazo». «Hai 65 embarcacións pesqueiras e 210 deportivas enterradas no lodo cando hai marea baixa. Ou se arranxa isto ou en cinco anos aquí non se pode entrar», advierte. La solución pasa por la demolición del último tramo del dique en el muelle de Cesantes y su relevo por un dique pilotado que pueda dar abrigo a las instalaciones de pantalanes ya existentes.

Explica que «deste xeito melloraríase a dinámica litoral e a mellor lonxitude do dique serviría para dar mellor servizo, non só ás embarcacións pesqueiras, senón ás do porto deportivo ou ás de pasaxe que van á Illa de San Simón». El patrón mayor asegura que se no se hace la obra «os barcos terán que marchar a outro porto, porque os lodos secan o pantalán e, coa marea baixa, as embarcacións non poden sair». La actividad depende de las mareas y el patrón insiste en la advertencia que ya lanzó hace años de que «se non se recupera o calado, o marisqueo a pé nesta zona está en risco». 

Recuerda que del plan integral para el puerto de Cesantes, anunciado en 2011 con una inversión de 6 millones de euros, tan solo se ejecutó el 10%., que corresponde a la nueva lonja. Clemente Bastos asume otros cuatro años más el timón de la cofradía de San Juan tras ganar las elecciones, a las que se presentaron otras dos personas. «Defenderei o mar e ós seus traballadores, tanto da pesca como do marisqueo, ou sexa a todo o pobo, porque Redondela non se entende sen o mar», dice.



Fuente: La Voz de Galicia

lunes, 12 de noviembre de 2018

El río Lagares no se recuperó tras 4 años y seguirá vedado uno más





La Consellería de Medio Ambiente no contempla todavía levantar la veda la pesca en dos tramos de la cuenca del río Lagares, en el Ayuntamiento de Vigo y así figura en sus previsiones para la nueva temporada, que ahora comienza a prepararse y está en marcha en decretos y órdenes.  Sólo la parte superior, desde el nacimiento en Peinador hasta la antigua fábrica Álvarez, tendrá un coto. Lo llamativo es que hace cuatro años, Medio Ambiente sí autorizó por vez primera la pesca entre Avenida de Madrid y el puente de Molinos, con una longitud de 7,8 kilómetros. El segundo tramo es el que discurre entre el puente Babío y la desembocadura en el Lagares, con una longitud aproximada de 3 kilómetros. Esta veda fue impuesta en 2014 con la idea de favorecer la recuperación de la fauna del río, tras el impacto causado por el vertido registrado en marzo de ese año, pocos días después de la apertura de la temporada de pesca, que mató la totalidad de la fauna en su tramo medio y último por envenenamiento químico. La veda se mantendrá con seguridad por tanto un año más.

El Servicio de Conservación de río de la Consellería de Medio Ambiente tiene una explicación más precisa de lo ocurrido y por qué el Lagares continúa bajo sospecha después de tantos cuidados. Según señaló un portavoz, años después del desastre de 2014 se volvieron a producir dos vertidos más con pequeñas mortalidades en la misma zona, por lo que los resultados del seguimiento de la población de peces en el tramo central y final ofrece resultados no positivos, "motivo por el cual se mantiene la veda, por lo menos durante a la temporada 2019".

El 23 de marzo de 2014, el nuevo vertido en uno de los afluentes del Lagares, el Barxa, afectó al curso principal del río, el tramo libre de pesca sin muerte recién creado. Augas de Galicia en colaboración con Seprona (Guarcia Civil) y el ayuntamiento de Vigo) realizó  una investigación y no encontraron indicios claros. También se realizó un análisis de las grabaciones de las cámaras de seguridad del polígono de Valadares, sin encontrar movimientos aparentemente sospechosos. En la cuenca del Lagares quedan abiertos a la pesca los tramos 1 (curso superior), 2 (río Eifonso) y 4 (arroyo de Comesaña) del ámbito del valle del Fragoso. La medida, que ahora parece definitiva, tenía carácter preventivo hasta garantizar que haya suficiente población en el río, susceptible de que se pueda permitir la pesca. Fue una imagen insólita y breve de la recuperación del Lagares en su parte central que tardará en repetirse.



Fuente: Atlantico.net

Normativa del sorteo de permisos de pesca en Galicia 2019





A continuación se especifica la Resolución de la Xunta de Galicia, por la que se fijan las normas de los sorteos y de venta de permisos de pesca en cotos para la temporada 2019. Destaca, en un afán recaudador desorbitado, el pago en concepto de tasas de 6 euros por pescador para acudir al sorteo.

III. Outras disposicións

Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda

RESOLUCIÓN do 15 de outubro de 2018, da Dirección Xeral de Patrimonio Natural, pola que se fixan as normas dos sorteos e da venda de permisos de pesca en coutos para a tempada 2019.

Segundo o disposto no artigo 34 do Decreto 130/1997, do 14 de maio, polo que se aproba o Regulamento de ordenación da pesca fluvial e dos ecosistemas acuáticos continentais, os sorteos de permisos de pesca en coutos realizaranse nos servizos provinciais de Conservación da Natureza, segundo a normativa que fixe a Dirección Xeral de Patrimonio Natural para cada tempada, logo da adxudicación de cotas diarias para concursos deportivos oficiais e do sorteo de cotas diarias para entidades colaboradoras.

Os permisos sobrantes dos procedementos anteriores poranse á disposición das persoas interesadas en centros de venda habilitados para o efecto polos servizos provinciais de Conservación da Natureza. Para atender a demanda prevista, facilitarase tamén a adquisición de permisos a través da páxina web https://pescafluvial.xunta.gal, que funcionará como centro de venda habilitado para o efecto.

De conformidade co anterior, as normas dos sorteos e da venda de permisos de pesca en coutos para a tempada 2019 serán as seguintes:

Primeira. Obxecto

O obxecto destas normas é adxudicar mediante sorteo os permisos de pesca fluvial en coutos para a tempada de 2019 (códigos dos procedementos administrativos: MT807B e MT807C).

En cada servizo provincial de Conservación da Natureza realizaranse dous sorteos:

1. Sorteo de salmón: incluirá os permisos de coutos de salmón, mesmo os de pesca sen morte en coutos de salmón.

2. Sorteo de troita: incluirá os permisos de troita, de reo, de pesca intensiva e aqueles de pesca sen morte non incluídos no sorteo anterior.

Segunda. Calendario

Inicio do período de presentación de solicitudes: ao día seguinte da publicación desta resolución no DOG, ás 9.00 horas.

Límite de presentación de solicitudes: 20 de novembro de 2018, ás 14.00 horas.

Publicación das listaxes provisionais de persoas excluídas e admitidas: 27 novembro de 2018.

Publicación das listaxes definitivas de persoas excluídas e admitidas: 12 de decembro de 2018.

Data de sorteo: 20 de decembro de 2018, ás 12.00 horas.

Os resultados dos sorteos, as listaxes de participantes coa orde resultante, a data e a hora de escolla de cada participante e demais datos e normas aplicables publicaranse na páxina web https://pescafluvial.xunta.gal. O acceso á aplicación requirirá o NIF e máis o número da licenza de pesca fluvial.

Terceira. Tipos de solicitudes

Para cada sorteo poderán presentarse solicitudes para participación individual ou para participación en grupo, cun máximo de tres solicitantes por grupo.

As solicitudes individuais ou de creación dun grupo de participantes formularanse conforme o procedemento administrativo MT807B (anexo I desta resolución).

As solicitudes en grupo requirirán unha persoa responsable do grupo que presente unha primeira solicitude en que identifique, no punto correspondente, as demais persoas participantes. Esta primeira solicitude formularase conforme o procedemento administrativo MT807B (anexo I desta resolución). Posteriormente, quen forme parte dese grupo deberá presentar a solicitude regulada no procedemento administrativo MT807C (anexo II desta resolución) cos datos que nel se requiren.

Cada participante só poderá figurar nunha solicitude individual ou nun grupo para cada un dos sorteos.

Cuarta. Requisitos das solicitudes

Para participar nos sorteos é preciso ser titular dunha licenza de pesca fluvial en vigor no momento de presentar a solicitude. Para o cumprimento deste requisito terán a mesma validez as licenzas autonómicas e interautonómicas de pesca fluvial.

A participación nos sorteos, individual ou en grupo, requirirá o pagamento da taxa establecida no anexo VI da Orde da Consellería de Economía e Facenda do 30 de xuño de 1992, modificado por Resolución da Axencia Tributaria de Galicia do 20 de decembro de 2017, co código 30.14.12 e denominación «Participación en sorteos de distribución de permisos de pesca fluvial». Con esta finalidade, a toda solicitude de participación xuntaráselle a acreditación do pagamento nunha das entidades financeiras colaboradoras da Axencia Tributaria de Galicia ou mediante as modalidades de pagamento de taxas e prezos da páxina web da Axencia Tributaria de Galicia (Oficina Virtual Tributaria, http://www.atriga.gal).

Quinta. Documentación complementaria necesaria para a tramitación do procedemento

1. As persoas interesadas deberán achegar coa solicitude a seguinte documentación:

a) Xustificante do pagamento das taxas administrativas.

b) Acreditación da representación, de ser o caso.

2. A documentación complementaria presentarase preferiblemente por vía electrónica. As persoas interesadas responsabilizaranse da veracidade dos documentos que presenten. Excepcionalmente, a Administración poderá requirir a exhibición do documento orixinal para o cotexo da copia electrónica presentada.

Opcionalmente, as persoas interesadas poderán presentar a documentación complementaria presencialmente en calquera dos lugares e rexistros establecidos na normativa reguladora do procedemento administrativo común.

3. Sempre que se realice a presentación de documentos separadamente da solicitude deberase indicar o código e o órgano responsable do procedemento, o número de rexistro de entrada da solicitude e o número de expediente se se dispón del.

Sexta. Presentación das solicitudes

As solicitudes presentaranse preferiblemente por vía electrónica a través dos formularios normalizados dispoñibles na sede electrónica da Xunta de Galicia (https://sede.xunta.gal).

Opcionalmente, poderanse presentar as solicitudes presencialmente en calquera dos lugares e rexistros establecidos na normativa reguladora do procedemento administrativo común.

Para a presentación das solicitudes poderá empregarse calquera dos mecanismos de identificación e sinatura admitidos pola sede electrónica da Xunta de Galicia, incluído o sistema de usuario e clave Chave365 (https://sede.xunta.gal/chave365).

Sétima. Comprobación de datos

1. Para a tramitación deste procedemento consultaranse automaticamente os datos incluídos nos seguintes documentos elaborados polas administracións públicas:

a) DNI ou NIE da persoa solicitante.

b) Vixencia da licenza de pesca fluvial da persoa solicitante na data de presentación da solicitude.

c) NIF da entidade representante, de ser o caso.

d) DNI ou NIE da persoa representante, de ser o caso.

Excepcionalmente, no caso de que algunha circunstancia imposibilite a obtención dos citados datos, poderase solicitar ás persoas interesadas a presentación dos documentos correspondentes.

2. No caso de que un mesmo NIF conste en varias solicitudes para un mesmo sorteo, anularanse as máis antigas, prevalecendo sempre a última data de rexistro de entrada, telemática ou presencial. No caso de solicitudes en grupo, as anulacións afectarán unicamente aqueles NIF repetidos. Non se considerarán duplicidades cando as solicitudes presentadas teñan por obxecto diferentes sorteos.

Oitava. Trámites administrativos posteriores á presentación de solicitudes

A sede electrónica da Xunta de Galicia ten á disposición das persoas interesadas unha serie de modelos normalizados para facilitar a realización de trámites administrativos despois da presentación das solicitudes de inicio. Estes modelos presentaranse por medios electrónicos accedendo á carpeta do cidadán da persoa interesada dispoñible na sede electrónica da Xunta de Galicia. Cando as persoas interesadas non resulten obrigadas á presentación electrónica das solicitudes, tamén poderán presentalos presencialmente en calquera dos lugares e rexistros establecidos na normativa reguladora do procedemento administrativo común.

As listaxes provisionais das persoas excluídas e admitidas faranse públicas na páxina web https://pescafluvial.xunta.gal. Tamén poderán consultarse nas xefaturas territoriais da Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio, así como na Dirección Xeral de Patrimonio Natural.

As persoas solicitantes terán un prazo de 10 días naturais, contados desde a data de exposición pública da relación provisional de persoas admitidas e excluídas, para efectuar as reclamacións que consideren oportunas. As ditas reclamacións entenderanse resoltas coa publicación das listaxes definitivas.

Excluiranse todas aquelas persoas participantes que non posúan licenza de pesca fluvial en vigor no momento da presentación da solicitude.

Unha vez comprobadas as reclamacións presentadas contra as listaxes provisionais, publicaranse as listaxes definitivas na páxina web https://pescafluvial.xunta.gal. Tamén poderán consultarse nas xefaturas territoriais da Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio, así como na Dirección Xeral de Patrimonio Natural.

Novena. Realización dos sorteos

En cada sorteo, as solicitudes numeraranse correlativamente, comezando polo 1, segundo a orde de entrada da solicitude.

Os sorteos serán públicos. Cada sorteo realizarase con tres ou catro bombos, segundo sexa preciso polo número de solicitudes presentadas, correspondendo cada un deles ás unidades, decenas, centenas e unidades de millar. En cada bombo introduciranse dez números, do 0 ao 9, excepto no que corresponda ás unidades de millar, en que unicamente se introducirán os números necesarios para cubrir os miles de solicitudes presentadas. Sacarase un número completo formado por tres ou catro bólas, segundo proceda. No caso de que o número constituído polas bólas exceda o que corresponda á última solicitude presentada, procederase a sortear de novo, devolvendo as bólas aos correspondentes bombos e repetindo a operación.

A solicitude que se corresponda co número extraído será a primeira en elixir e continuarase a elección por orde correlativa ata rematar a listaxe e seguir a partir do 1.

Os sorteos terán lugar nos servizos provinciais de Conservación da Natureza na data e na hora antes indicadas.

Décima. Resultados dos sorteos

Os resultados dos sorteos poderán consultarse na páxina web https://pescafluvial.xunta.gal

Cada solicitante poderá consultar na citada páxina o día e mais o rango horario en que poderá escoller os permisos. Tamén se facilitarán os datos de contacto para a escolla telefónica e o pagamento dos permisos.

Os resultados dos sorteos, quendas de escolla e demais datos antes indicados non se comunicarán de xeito individual.

Décimo primeira. Notificacións

1. As notificacións de resolucións e actos administrativos practicaranse preferentemente por medios electrónicos e, en todo caso, cando as persoas interesadas resulten obrigadas a recibilas por esta vía. As persoas interesadas que non estean obrigadas a recibir notificacións electrónicas poderán decidir e comunicar en calquera momento que as notificacións sucesivas se practiquen ou deixen de practicar por medios electrónicos.

2. As notificacións electrónicas realizaranse mediante o Sistema de notificación electrónica de Galicia-Notifica.gal dispoñible a través da sede electrónica da Xunta de Galicia (https://sede.xunta.gal). Este sistema remitirá ás persoas interesadas avisos da posta á disposición das notificacións á conta de correo e/ou teléfono móbil que consten na solicitude. Estes avisos non terán, en ningún caso, efectos de notificación practicada e a súa falta non impedirá que a notificación sexa considerada plenamente válida.

3. A persoa interesada deberá manifestar expresamente a modalidade escollida para a notificación (electrónica ou en papel). No caso de persoas interesadas obrigadas a recibir notificacións só por medios electrónicos, deberán optar, en todo caso, pola notificación por medios electrónicos, sen que sexa válida nin produza efectos no procedemento unha opción diferente.

4. As notificacións por medios electrónicos entenderanse practicadas no momento no que se produza o acceso ao seu contido. Cando a notificación por medios electrónicos sexa de carácter obrigatorio, ou fose expresamente elixida polo interesado, entenderase rexeitada cando transcorresen dez días naturais desde a posta á disposición da notificación sen que se acceda ao seu contido.

5. Se o envío da notificación electrónica non fose posible por problemas técnicos, a Administración xeral e as entidades do sector público autonómico practicarán a notificación polos medios previstos na normativa reguladora do procedemento administrativo común.

Décimo segunda. Escolla de permisos tralo sorteo

Para a escolla de permisos de troita e reo, os servizos provinciais de Conservación da Natureza establecerán grupos de permisos de pesca. Para os permisos de salmón haberá un só grupo en cada provincia. A listaxe dos grupos será publicada na páxina web https://pescafluvial.xunta.gal

Á hora da escolla, cada solicitante só poderá seleccionar dous permisos de cada grupo, dos cales só un poderá corresponderse cun sábado, domingo ou festivo. Nos sorteos de salmón só se poderá escoller un permiso.

Na páxina web https://pescafluvial.xunta.gal poderá consultarse en tempo real o número de permisos dispoñibles en cada couto e para cada xornada de pesca.

A escolla poderá realizarse por calquera dos seguintes medios:

1. Directamente na páxina web https://pescafluvial.xunta.gal na data e rango horario resultantes dos sorteos, introducindo previamente o NIF e mais o número da licenza de pesca.

A persoa usuaria poderá realizar comprobacións e reservas previas antes da súa quenda, e mesmo gravar os datos da reserva, pero só se poderá confirmar unha reserva previa dentro da data e do rango horario asignados á persoa solicitante, existindo a posibilidade de cambiar os permisos que xa non estean dispoñibles.

Rematado o rango horario sen terse producido a escolla, a persoa usuaria non terá dispoñible o servizo web durante os rangos horarios asignados a outras persoas participantes. Completadas as quendas de escolla do día, e ata as 8.00 horas do día seguinte, calquera persoa que non escollese na súa quenda poderá escoller de entre os permisos dispoñibles en cada momento ata o remate do período de escolla da primeira venda.

2. Mediante chamada telefónica ao número que se faga público na páxina web https://pescafluvial.xunta.gal, na cal tamén se sinalarán a data e o rango horario en que deberá realizarse esta chamada.

Unha vez confirmada unha reserva por calquera dos medios previstos, non poderá ser modificada pola persoa solicitante.

Décimo terceira. Segunda venda de permisos

Unha vez rematada a escolla, os permisos sobrantes e aqueles non retirados nos prazos fixados serán incluídos nun segundo proceso de escolla.

A segunda venda dos sorteos de salmón realizarase en orde inversa respecto da primeira venda. A escolla poderá realizarse directamente na páxina web https://pescafluvial.xunta.gal ou mediante chamada telefónica ao número que se faga público na antedita páxina, coas mesmas normas ca na primeira venda.

A data de inicio e o rango horario de escolla de cada participante publicaranse na páxina web https://pescafluvial.xunta.gal

A segunda venda do resto dos sorteos será unicamente a través da páxina web https://pescafluvial.xunta.gal. O servizo de reserva mediante a internet estará dispoñible ininterrompidamente para todas as persoas participantes no sorteo a partir da data e hora de inicio que se establezan.

Tres días antes do comezo da escolla publicarase na páxina web indicada o total dos permisos dispoñibles para esta segunda escolla.

As normas, en canto aos grupos de coutos, o número de permisos por grupo e requisitos de acceso, serán as mesmas que na primeira escolla, en todos os casos.

Décimo cuarta. Venda libre

Os permisos sobrantes non escollidos e aqueles non retirados nos prazos fixados serán postos á venda nos centros de venda habilitados para o efecto polos servizos provinciais de Conservación da Natureza, regulados no artigo 35 do Decreto 130/1997, do 14 de maio, polo que se aproba o Regulamento de ordenación da pesca fluvial e dos ecosistemas acuáticos continentais. Para atender a demanda prevista, facilitarase tamén a adquisición de permisos a través da páxina web https://pescafluvial.xunta.gal, que funcionará como centro de venda habilitado para o efecto. Para a venda a través da internet reservarase, como mínimo, o 50 % dos permisos sobrantes en cada couto para cada xornada de pesca.

O acceso á venda libre telemática requirirá o NIF e mais o número dunha licenza de pesca fluvial vixente nese momento ou nos 12 meses anteriores.

Na venda libre só se poderá adquirir un permiso diario.

Décimo quinta. Pagamento e expedición de permisos

No prazo de 5 días naturais, contados desde a data da escolla, os permisos seleccionados deberán ser pagados nunha das entidades financeiras colaboradoras da Axencia Tributaria de Galicia ou mediante as modalidades de pagamento de taxas e prezos da páxina web da Axencia Tributaria de Galicia (Oficina Virtual Tributaria, http://www.atriga.gal), accesibles tamén desde a páxina web https://pescafluvial.xunta.gal

Segundo o establecido no artigo 7.3 do Decreto 130/1997, do 14 de maio, polo que se aproba o Regulamento de ordenación da pesca fluvial e dos ecosistemas acuáticos continentais, os permisos de pesca teñen carácter persoal e intransferible; cada titular de permisos debe realizar o pagamento individualmente, mesmo nos casos de solicitudes en grupo.

Nos pagamentos realizados a través da ligazón dispoñible nos «servizos privados» da páxina web https://pescafluvial.xunta.gal (que inclúe a opción de pagamento telemático presencial con código NRC) os permisos poderán imprimirse na aplicación informática logo de completar o pagamento.

Noutras modalidades de pagamento, dentro do mesmo prazo de 5 días naturais establecido anteriormente, remitirase ao servizo provincial copia da documentación xustificativa do ingreso. Os enderezos de correo electrónico para esta finalidade indicaranse na páxina web https://pescafluvial.xunta.gal. Nestes casos, os permisos serán remitidos por correo postal ao enderezo que conste na solicitude.

En calquera momento logo de completar calquera dos procedementos anteriores, cada participante poderá acceder a todos os seus permisos en formato descargable e imprimible a través da páxina web https://pescafluvial.xunta.gal

Na fase de venda libre poderán adquirirse permisos presencialmente nos servizos provinciais de Conservación da Natureza ou nas casas expedidoras habilitadas para o efecto. Na adquisición telemática, a aplicación informática habilitará a impresión dos permisos adquiridos, que, en ningún caso, serán remitidos por correo postal desde un servizo provincial.

Décimo sexta. Renuncia a permisos reservados

A falta de pagamento nos prazos establecidos entenderase como unha renuncia á reserva e os permisos serán incluídos na seguinte rolda de escolla.

As persoas que non realicen o pagamento dos permisos dentro do prazo establecido, non poderán adquirir novos permisos na aplicación informática, agás circunstancias de forza maior documentalmente acreditadas. A liquidación dos pagamentos pendentes habilitará novamente a adquisición de permisos na fase de venda libre.

Décimo sétima. Outras normas

A normativa de funcionamento dos coutos será a que estableza a orde anual que regulará os períodos hábiles de pesca e normas relacionadas con ela nas augas continentais da Comunidade Autónoma de Galicia durante a tempada de 2019. En todo caso, o emprego dos permisos de pesca outorgados por parte das persoas usuarias estará condicionado ao cumprimento da antedita disposición normativa.

Logo da expedición dun permiso, non se poderá anular nin transferir a outra persoa nin obter o reintegro do seu importe. En todo caso, cando proceda o reintegro do importe, será preciso presentar unha solicitude á cal se xunte unha copia do impreso de pagamento en que figuren os datos da persoa titular do permiso.

Décimo oitava. Información básica sobre protección de datos persoais

Os datos persoais recadados neste procedemento serán tratados na súa condición de responsable pola Xunta de Galicia, Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio coas finalidades de levar a cabo a tramitación administrativa que se derive da xestión deste procedemento e a actualización da información e contidos da carpeta cidadá.

O tratamento dos datos baséase no cumprimento dunha misión de interese público ou no exercicio de poderes públicos, conforme a normativa recollida na ficha do procedemento incluída na Guía de procedementos e servizos, no propio formulario anexo e nas referencias recollidas en https://www.xunta.gal/informacion-xeral-proteccion-datos. Con todo, determinados tratamentos poderán fundamentarse no consentimento das persoas interesadas, reflectíndose esta circunstancia no devandito formulario.

Os datos serán comunicados ás administracións públicas no exercicio das súas competencias, cando sexa necesario para a tramitación e resolución dos seus procedementos ou para que os cidadáns poidan acceder de forma integral á información relativa a unha materia.

Co fin de darlle a publicidade exixida ao procedemento, os datos identificativos das persoas interesadas serán publicados conforme o descrito na presente norma reguladora a través dos distintos medios de comunicación institucionais dos que dispón a Xunta de Galicia como diarios oficiais, páxinas web ou taboleiros de anuncios.

As persoas interesadas poderán acceder, rectificar e suprimir os seus datos, así como exercitar outros dereitos ou retirar o seu consentimento, a través da sede electrónica da Xunta de Galicia ou presencialmente nos lugares e rexistros establecidos na normativa reguladora do procedemento administrativo común, segundo se explicita na información adicional recollida en https:// www. xunta.gal/proteccion-datos-persoais

Décimo novena. Actualización de modelos normalizados

Os modelos normalizados aplicables na tramitación dos procedementos regulados na presente disposición poderán ser modificados co obxecto de mantelos actualizados e adaptados á normativa vixente. A estes efectos, será suficiente a publicación destes modelos adaptados ou actualizados na sede electrónica da Xunta de Galicia, onde estarán permanentemente accesibles para todas as persoas interesadas.

Santiago de Compostela, 15 de outubro de 2018

Belén María do Campo Piñeiro

Directora xeral de Patrimonio Natural

Gato por liebre: ¿sabes realmente qué pescado te sirven en un restaurante?





Nos sentamos a comer un prometedor plato de merluza del Cantábrico en un restaurante, pero resulta que nos endosan un pescado de sabor semejante oriundo de Chile o Namibia y con el que aquella guarda un lejano parentesco. Por supuesto, las salsas y aderezos contribuyen a que el disfraz sea prácticamente infalible.

Sí, una tomadura de pelo en toda regla que, al parecer, tiene carta de naturaleza en los restaurantes pues, según un estudio impulsado por la Unión Europea, en menús que no superan los 20 euros, el cambiazo está a la orden del día.

Para la confección de este informe, que ha liderado el Centro Tecnológico Atzi, se han tomado más de 300 muestras de 204 restaurantes repartidos por las 15 principales comunidades autónomas. “Uno de cada dos restaurantes analizados sirve platos de pescado que no se corresponden con lo indicado en el menú”, afirman los autores de este informe.

Según estos investigadores, con esta práctica no están poniendo en peligro nuestra vida, pero sí que diezman nuestro bolsillo a costa de ofrecernos productos mucho más baratos como si fueran de postín. Cabe recordar que la merluza cantábrica está considerada la mejor, pues es la más apreciada. Sin embargo, cada vez encontramos menos ejemplares y, además, se está apostado por una menor pesca a fin de respetar sus ciclos. Así se consigue que la pesca sea sostenible y que la especie no se extinga. Obviamente todas estas circunstancias tienen su reflejo en el precio.

Por supuesto, la treta es extensiva a muchas más especies. Se ha observado que así ha sido en el 83% de las muestras de lenguado, en el 73% de la merluza, en el 53% de atún rojo y en el 10% del cazón. Además, el fraude ha sido masivo en el bacalao, y se valen de la infinidad de variedades que podemos encontrar en esta especie y que, por lo tanto, confunden al consumidor que difícilmente puede estar al tanto de sus diferencias.

No obstante, es posible que los primeros engañados sean los mismos restaurantes que compran pescado creyendo que es merluza del Cantábrico e idéntica situación se repite con infinidad de especies. Por lo tanto, quizás sean los restauradores los estafados en primer lugar.

De hecho, Laura McDonnell, una joven bióloga canadiense, parece defender esta tesis en una carta abierta publicada en la revista 'The Walrus'. En ella se refiere a las inexactitudes que se cometen en la identificación del pescado, aunque sus conclusiones son mucho más tremendistas pues sí que afirma que nuestra salud está en juego. Así, según explica, muy pocas veces el consumidor sabe exactamente qué está consumiendo.

A juicio de McDonnell, un incorrecto etiquetado puede tener consecuencias en nuestra salud. Así, la bióloga explica que la toxina de la ciguatera es una de las causas más comunes de intoxicación con mariscos y esta se halla presente únicamente en los peces de arrecife de los trópicos. Si un pez tropical está mal etiquetado y se confunde con una especie de clima templado, la toxina puede acabar en nuestra cocina sin que estemos prevenidos de su posible presencia. Esta experta también se hace eco de la impunidad de vender como salvaje un salmón procedente de acuicultura.

La activista, que asegura haber desterrado el pescado de su dieta por culpa de esta y otras razones, insta a los restaurantes a ser más vigilantes y mantener el mismo rigor que emplean para clasificar los productos que contienen gluten o que resultan aptos para veganos. McDonnell también denuncia que nuestros pescados han incorporado el plástico a su cadena alimenticia, pero eso ya es harina de otro costal.

Un estudio canadiense en 2011 también puso el dedo en la llaga al descubrir en una muestra de más de 200 productos del mar que el 41% estaba mal etiquetado. Estos pescados estaban a la venta no solo en restaurantes, sino también en varios comercios minoristas de ciudades como Toronto, Montreal y Vancouver. Idéntico resultado obtuvieron las pesquisas de Oceana, una organización consagrada a la protección de los ecosistemas marinos. En concreto, los datos se extrajeron del informe 'Seafood Swaps Found Worldwide' en su edición de 2014, en el que se denuncia que el fraude con los productos pesqueros es un problema de carácter mundial con “consecuencias en la seguridad de la salud de los consumidores, a las especies y ecosistemas marinos”.

Para elaborar sus conclusiones, Oceana revisó más de 200 estudios publicados en torno a este tema. Sin embargo, la organización sí que ha alabado las acciones de la UE encaminadas a ofrecer información más consistente a los consumidores respecto al pescado que consumen.

Curiosamente un estudio de la Universidad de Washington ve puntos positivos a este incorrecto etiquetado pues, a su juicio, puede redundar en una protección de las especies más castigadas por la sobrepesca. De hecho, consideran que las especies utilizadas en el fraude abundan más que aquellas a las que sustituyen. En lo que coinciden gran parte de estas investigaciones es que esta mala identificación ocurre de manera fortuita, pero también de forma intencionada.



Fuente: alimente.elconfidencial.com

Por qué no es bueno que sigamos comiendo sardinas y pulpo





Las sardinas son las reinas de los saraos veraniegos. Sin embargo, en los últimos años diversos organismos han recomendado que frenemos nuestro consumo, pues al ritmo actual nos quedaremos compuestos y sin sardinas en menos que canta un gallo. El ritmo de pesca es tal que languidece la especie de sardina ibérica. Al menos esa conclusión parece desprenderse de recientes informes como el que firma el Consejo Internacional para la Exploración del Mar (ICES), que ha recomendado que se apueste por la captura cero de la sardina ibérica e incluso prolongar el parón durante 15 años para dar tiempo a la especie a recuperarse.

Desde luego para los españoles supondría todo un mazazo, pues según los últimos datos del Observatorio del Mercado de los Productos de la Pesca y de la Acuicultura de la Comisión Europea (CE), nuestro país es el mayor consumidor de sardinas de Europa. En concreto, durante 2017 se consumieron 58.263 toneladas de sardinas frescas. Una cifra bastante contundente si la comparamos con la de los franceses, que con 3.149 toneladas es el segundo mayor consumidor de este pescado azul. En concreto, hablamos de una sardina muy apreciada por su sabor y textura, que es posible pescar en el golfo de Cádiz, el mar Cantábrico, además de la franja atlántica de Galicia y Portugal. Las conservas de calidad gourmet también lo emplean para sus elaboraciones.

Actualmente en España se capturan 17.000 toneladas anuales, aunque los responsables del área aseguran que tienen intención de rebajar esta cuota hasta las 14.000. No obstante, el ICES es un órgano consultivo y muchas de sus recomendaciones no trascienden. De hecho, también se le desoyó con respecto a la anchoa y la cigala. A su juicio, las cuotas de pesca asignadas a los diferentes países de poco han servido para regenerar la especie y aboga por instaurar medidas más drásticas como “cero capturas”.

Aunque también otras causas explican la merma en la especie, pues el cambio climático y la contaminación de los mares por plásticos inciden en su ciclo de vida. Por lo tanto, en el caso de que prospere esta iniciativa, los tradicionales espetos malagueños y las sardinadas de San Juan tendrían que elaborarse con sardinas de países como Ecuador. Cabe subrayar que en 2016, un informe de la Organización de las Naciones Unidas para la Alimentación y la Agricultura (FAO) alertó de que la situación que padece el Mediterráneo es crítica debido a la sobrepesca.

Si pisamos Galicia observaremos que se suceden las rondas de pulpo a la gallega a pesar de su alto precio, pues cada vez las pescas resultan más escasas. No obstante, hemos de saber que cerca del 70% del pulpo que se consume, incluso en Galicia, procede de caladeros marroquíes. Una vuelta por el supermercado de al lado de casa servirá para constatar la misma realidad: el pulpo que nos comemos procede del Sáhara Occidental.

Lo cierto es que el ritmo de consumo es muy fuerte y eso se evidencia en el precio, que actualmente ronda los 16 euros el kilo. De hecho, Galicia es una comunidad que rinde constantes homenajes gastronómicos al pulpo. Así, en el calendario encontramos un total de 300 fiestas donde este cefalópodo se convierte en el protagonista. Sin ir más lejos, en la fiesta del pulpo en Carballiño, cerca de 100.000 personas degustaron 50 toneladas.





Las razones que se barajan para explicar el drástico descenso de pulpos son diversas. Así, las cofradías lo achacan a que los desoves de estos cefalópodos no han aguantado. También se puede explicar por una temperatura del agua poco propicia, insuficiencia de alimento, escasez de lluvias y vientos que moviesen el mar... Otra causa es que, simplemente, estemos ante un año malo.

Los hosteleros también culpan de ello a la sobreexplotación, por lo que aconsejan que se establezcan vedas más largas que permitan a los cefalópodos recuperarse sin sufrir el constante acoso de la pesca. Sin embargo, ninguna de las especies mencionadas figura, al menos por el momento, en la lista roja de especies pesqueras que elabora Greenpeace a fin de concienciar al consumidor y desincentivar su compra. En esa relación sí que podemos encontrar el atún rojo cuya pesca ha estado muy restringida durante una década por parte de la Comisión Internacional para la Conservación del Atún del Atlántico (ICCAT). Pero ahora la reproducción ha sido masiva.

Ya en 2011, Greenpeace estrenó un documental titulado 'Un mundo sin peces' (The end of the line), del director de Rupert Murray. En esta grabación muestra sin ambages cómo la sobreexplotación de los océanos está poniendo al borde de la extinción a numerosas especies. En concreto, la organización considera que en 2048 los océanos se podrían quedar sin peces. Así, Greenpeace aboga por controlar la pesca reduciendo el número de barcos pesqueros, además de establecer grandes áreas de reservas marinas en las que esté prohibida la pesca.



Fuente: alimente.elconfidencial.com

sábado, 10 de noviembre de 2018

Pescan en Gijón una lubina de 10 kilos y más de un metro






Lleva toda la vida pescando, desde niño, pero jamás imaginó sacar del agua con su caña una lubina de diez kilos de peso y más de un metro de longitud. Cecilio Romero, nacido en Langreo y trabajador del Parque Científico y Tecnológico de Gijón, capturó a principios de mes un róbalo descomunal que tardó más de veinte minutos en sacarlo a la superficie. "Me tuvieron que ayudar dos de mis amigos, Rubén y Oscarín, porque era imposible", reconoce entre risas al recordar el esfuerzo.




Cecilio Romero acostumbra a salir a pescar en sus ratos libres. En esta ocasión había acudido hasta el playón de Bayas, entre Castrillón y Soto del Barco, al atardecer como tantas veces hace. "Es la primera vez que pesco una lubina tan grande, fue toda una sorpresa", reconocía.

Ahora esta lubina está congelada en un gran arcón desde el momento de la pesca. "En el congelador de la nevera no entraba, era tan grande que no podía ni doblarla", bromea Cecilio Romero, que asegura que reunirá a toda su familiar para degustar al ejemplar pescado.




Fuente: lne.es

Si comes pescado en España te metes entre pecho y espalda muchos contaminantes





España es uno de los países con más exposición a disruptores endocrinos en pescado y marisco, según un estudio del Institut Català de Recerca de l'Aigua (Icra) que ha investigado la presencia de contaminantes en pescado y marisco y su potencial impacto en la salud humana.

El trabajo ha analizado 12 especies de elevado consumo en Europa: caballa, atún, bacalao, perca, panga, lenguado, dorada, platija, salmón, mejillón, gambas y cangrejo.

España es el país con más exposición a estos contaminantes que pueden alterar el equilibrio hormonal de los organismos, seguido de Portugal, Italia, Irlanda y Bélgica.

El bisphenol A, metilparabeno y el triclosan son los disruptores presentes en la gran mayoría de las muestras analizadas, aunque con los resultados obtenidos se descarta un riesgo potencial para la salud humana por consumo de pescado.

La investigación forma parte del proyecto ECsafeSEAFOOD, y ha contado con la participación de 12 grupos de investigación internacionales y siete pymes.



Fuente: econoticias.com

Pescan una lubina de siete kilos en Llanes





«Un cebo de sardina y las primeras olas del comienzo de la subida de la mar». Estos fueron, sin secretos, los únicos trucos que necesitó el langreano afincado en Gijón Carlos Martínez García para hacerse con el trofeo más especial en varias décadas de afición a la pesca. Y es que en la madrugada del viernes al sábado, bajo la luna y desde el muelle de la ría de Niembro, en el concejo llanisco, este empresario de 68 años se hacía con una lubina de siete kilos.

«La vi, junto a la pareja, pues la marea estaba empezando a subir y las lubinas entran con poca agua», relataba ayer a este diario. Reconoció que la tarea de sacar al pez de la ría no fue sencilla, aunque finalmente lo consiguió sin más ayuda que su pericia. «La tuve que ir llevando por la rampa hasta que la pude coger con la mano», indicó. En casa, apuntó entre risas, no podían creerse la captura, que ya guardan a buen recaudo en el congelador, a la espera de una reunión familiar para dar buena cuenta de ella. «Tuve suerte. Esto es así, cuando menos te lo esperas, suena la flauta», apostilló.




Fuente: elcomercio.es

Epidemia de anisakis: "Más del 90% de la merluza europea tiene parásitos"





¿Tiene bichos? Esta pregunta sería de lo más ofensiva para cualquier profesional dedicado a la alimentación. Sin embargo, en los últimos años, los pescaderos españoles la soportan estoicamente con excesiva regularidad. El anisakis se ha propagado a tal velocidad que la Agencia Española de Consumo, Seguridad Alimentaria y Nutrición (Aecosan) calcula que uno de cada tres pescados en nuestro país está infectado por este parásito, que puede causar enfermedad en el ser humano si lo consume vivo (en preparados crudos o poco cocinados).

Con algunas especies, no hay ni lotería. Toca casi siempre. “Prácticamente el 90-100% de la merluza europea y el 80% del bonito tienen anisákidos”, advierte Mónica Carrera, del Instituto de Investigaciones Marinas (IIM-CSIC), en Vigo. Pero aún hay más: el 70% del chicharro grande, el 40,5% de las sardinas, crustáceos (gamba, centollo), cefalópodos (calamares, pulpo)…

El anisakis se ha convertido en un problema de salud pública que preocupa. Y mucho. Y es que, a pesar de las recomendaciones (cocinar a más de 60 ºC o congelar a -20 ºC durante al menos cinco días) y los reglamentos de los últimos años (en España, el Real Decreto 1420/2006 obliga a todos los establecimientos de comida a congelar el pescado que se vaya a servir crudo o poco cocinado), “la prevalencia de anisakiasis y alergias se ha mantenido muy estable en los últimos 20 años”, se lamenta la doctora María Teresa Audicana, alergóloga del Hospital Universitario Araba (HUA).

Un reciente estudio publicado en 'Fisheries Research' sobre hábitos de consumo de pescado de los españoles en relación con el anisakis reveló que más del 25% de los consumidores dejó de comprar pescado debido a la presencia de este parásito (la merluza fue la especie más rechazada, pero también se evitaron el bacalao, la caballa y las sardinas).





El consumo doméstico de este alimento se ha reducido progresivamente en los últimos siete años. En 2016, la venta de productos frescos del mar sufrió un descenso de un 2,5% con respecto al año anterior, advierte el último 'Informe del consumo de alimentación en España', del Ministerio de Agricultura y Pesca, Alimentación y Medio Ambiente.

Pero la crisis económica no es responsable de todo. Según la investigación mencionada, el 77% de la población española estaría dispuesto a pagar más por un producto libre de anisakis (hasta un 10% por encima del precio habitual). Indudablemente, el parásito está afectando a nuestros hábitos alimenticios.

Según informaba la Fundación Española del Aparato Digestivo (FEAD) en 2013, España es el segundo país con mayor número de intoxicaciones por anisakis después de Japón. Un reciente estudio publicado en 'Scientific Reports' calcula que el consumo de boquerones frescos en vinagre podría ser el responsable de aproximadamente 8.000 casos de anisakiasis al año en nuestro país.

Pero hay más fuentes de contagio: la cocina española ofrece una amplia variedad de platos tradicionales con alto riesgo de anisakis, preparados en aceites, vinagre, salazones, ahumados, escabeche…

Un mayor consumo general de pescado, las crecientes preferencias por lo crudo (a nuestros platos tradicionales se han sumado otros de la cocina internacional, como el sushi o el cebiche) y las mejoras en las técnicas de conservación (que han facilitado que se consuma fresco en lugares más alejados de la costa) han ayudado mucho en el aumento de la anisakiasis. No obstante, parece obvio que la sobreinfestación de los animales marinos es la causa principal.





“La prevalencia de pescados con anisákidos se ha incrementado muchísimo debido a las actuales prácticas pesqueras”, se lamenta Mónica Carrera. “Estos parásitos están presentes principalmente en las vísceras de los pescados”, explica. Cuando los peces llegan a bordo, “son desechadas al mar y consumidas por otros peces o mamíferos marinos. Y no se cierra el ciclo”.

El anisakis es un “parásito complejo”, continúa la doctora Audicana. “Para su ciclo biológico requiere de varios hospedadores del ecosistema marino hasta llegar al definitivo, que son los grandes mamíferos marinos como ballenas, delfines o marsopas”. En el estómago de estos animales, alcanzan la madurez sexual y sus huevos fecundados van a parar al mar a través de los excrementos del cetáceo. Ahí comienza un nuevo ciclo en el que las larvas van parasitando a los distintos protagonistas de la cadena trófica.

Por suerte para nosotros, los humanos no somos lo que el anisakis espera. Somos un “hospedador accidental”, apunta la doctora. Así que no puede completar su ciclo y, por lo general, cuando tenemos la mala suerte de ingerirlo vivo, se expulsa o muere en un plazo máximo de 14 días. “Un error habitual en nuestros pacientes es pensar que el parásito se queda en el cuerpo de por vida. No es así. Lo que ocurre es que ha generado una respuesta alérgica”, aclara la especialista.

Según la FEAD, un 10% de las personas que han ingerido accidentalmente el parásito presenta trastornos digestivos (náuseas, vómitos y dolor abdominal). Lo más habitual es un dolor intenso en la boca del estómago entre 15-30 minutos y dos horas después de haber comido el pescado, pero pueden aparecer cuadros obstructivos si llega al intestino (podría ser necesaria la cirugía). De estos casos, se calcula que el 1% deriva en manifestaciones alérgicas, que van desde urticarias leves (prurito y lesiones cutáneas) hasta la más grave anafilaxia, que puede causar 'shock' y peligro vital.

Varios estudios han demostrado que en nuestro país existe una elevada prevalencia de sensibilización a este parásito (38,1%). Y lo que es aún más curioso: a diferencia de lo que suele ocurrir con otro tipo de alergias alimentarias, con el anisakis los pacientes “muestran características inesperadas, como la falta de antecedentes de alergia en su historial o su media de edad elevada [entre 40 y 70 años]”, puntualiza la doctora Audicana, miembro del equipo pionero del Hospital Santiago de Vitoria que diagnosticó en 1995 el primer caso de anafilaxia (reacción alérgica grave) por anisakis en el mundo.

En los laboratorios del IIM-CSIC acaban de desarrollar el método más rápido descrito hasta el momento para detectar la presencia de anisákidos en productos alimenticios. “Se basa en la monitorización por espectrometría de masas de una serie de proteínas biomarcadoras”, explica la investigadora Mónica Carrera. El método logra la detección de estos parásitos en menos de dos horas y es aplicable tanto para productos frescos como congelados, procesados o precocinados (un estudio publicado en 'Parasitology Research' menciona casos de pacientes sensibilizados que muestran sintomatología tras consumir pescado correctamente cocinado, congelado e incluso en conservas con larvas muertas).

No obstante, la científica considera que en lo que más se debe trabajar es en el tratamiento de las vísceras antes de su descarte al mar “con infrarrojos, ultravioleta o microondas para matar a los anisákidos”. En esta línea, hace apenas tres meses que dos barcos de la Organización de Productores Pesqueros de Lugo (OPP) navegan con equipos para el tratamiento de las vísceras a bordo. Este prometedor proyecto piloto es pionero en Europa, donde, por cierto, en 2019 entrará en vigor de forma definitiva la normativa sobre descartes (Descartes Cero). “Esta legislación va a reducir considerablemente el problema”, concluye Carrera.



Fuente: alimente.elconfidencial.com

Comprar pescado de forma inteligente reduce la exposición al mercurio





Un estudio desarrollado por EWG (Environmental Working Group), organización estadounidense sin ánimo de lucro que se dedica a la protección de la salud humana y del medio ambiente, concluye que comprar pescado de forma inteligente reduce la exposición al mercurio y, además, reduce los niveles presentes de este elemento en el organismo en sólo tres meses. Elegir determinadas especies de pescados y mariscos es la estrategia para reducir la ingesta de mercurio o metilmercurio y obtener suficientes ácidos grasos omega 3, algo que resulta especialmente beneficioso para las mujeres embarazadas y los niños, ya que se trata de un ácido graso poliinsaturado esencial para el desarrollo cerebral de los fetos y los niños.

En esta investigación participaron 20 mujeres estadounidenses con edades comprendidas entre los 27 y 49 años que tenían en el organismo un nivel de mercurio relativamente elevado. Tras elegir los pescados y mariscos para la dieta que tienen un menor contenido en metilmercurio, se logró que su nivel en el organismo se redujera en casi un tercio, dato obtenido mediante un análisis del cabello de las participantes. Aunque el estudio concluyo a los tres meses, se considera que probablemente el nivel de este elemento seguirá reduciéndose, si se integran en la dieta diaria de forma permanente aquellos productos marinos que contienen un menor nivel de metilmercurio.

Como ya hemos comentado en otras ocasiones, se habla de mercurio, pero en realidad se debe hablar de metilmercurio, neurotoxina procedente de la introducción del mercurio en el ciclo del medioambiente y concretamente en los ambientes acuáticos, donde algas y bacterias llevan a cabo un proceso de metilación. Los peces pequeños se alimentan de estos organismos que acumulan metilmercurio, dado que no se excreta, termina alojándose en el organismo de por vida. Al introducirse en la cadena trófica se produce un proceso de transferencia de todo tipo de sustancias a través de las diferentes especies, cuanto mayor es la especie, más metilmercurio acumula en el organismo, de ahí que se recomiende reducir o evitar la ingesta de especies grandes de pescado, como el pez espada, el atún, etc.

El mercurio es un metal cuya volatilidad le permite ser transportado a rincones lejanos del planeta, tras haber sido emitido a la atmósfera a través de diversas actividades humanas, metalúrgicas, mineras, industriales, etc. La lluvia arrastra este elemento a los océanos y se produce el proceso antes descrito, siendo el destino final su acumulación en el organismo de las personas que consumen el pescado y el marisco. Volviendo al estudio, dado que el metilmercurio se acumula en el cabello, la prueba para realizar su medición es simple, efectiva y económica, pudiendo determinar con ella el nivel de este elemento mediante una estrategia de cambio en la elección del consumo de alimentos marinos.

Los nutricionistas y los expertos en salud prenatal recomiendan evitar el mercurio, pero sin renunciar al consumo de pescado y marisco por los beneficios que proporcionan los ácidos grasos omega-3, por lo que la solución pasa por elegir las especies con menor contenido en metilmercurio a fin de que se acumule la menor cantidad posible en el cuerpo. En Estados Unidos, el gobierno federal promueve el consumo de algunas especies de pescado que tienen un alto contenido en mercurio, algo muy negativo para el desarrollo cerebral de fetos y niños, además, no identifica las mejores opciones o fuentes de alimentos marinos de ácidos grasos omega-3.

Por esta razón EWG proporciona una práctica herramienta online desde el año 2014 para quienes quieran reducir la ingesta de la neurotoxina, se trata de una calculadora online que proporciona una lista personalizada de los tipos de pescado y marisco que se recomienda consumir en base al peso, la edad y el género. Los resultados muestran productos pesqueros de piscifactoría, salvajes y enlatados con alto contenido en Omega-3 y un bajo contenido en metilmercurio, proporcionando cifras de su aporte en la dieta semanal. También proporciona una lista de especies que, aunque tienen un bajo contenido en la neurotoxina, también lo tiene en ácidos grasos omega 3, así como otra de las que se deben evitar por su elevado nivel de metilmercurio. A partir de estos datos cada uno puede configurar una dieta según gustos, preferencias, estado de salud, etc.

Environmental Working Group ha publicado, además, una tabla resumen con las recomendaciones que ofrece sobre el consumo de pescado y las que proporciona la FDA (Agencia de Medicamentos y Alimentación). En este sentido, merece la pena recordar que la Comisión Europa intenta aumentar la tasa de mercurio permitida en el pescado que se comercializa en la Unión Europea por puro interés comercial, dejando a un lado el valor de la salud de los consumidores europeos. La CE quiere aumentar la tasa de mercurio en los peces grandes de 1 a 2 miligramos por kilo de pescado a fin de facilitar el comercio, ya que el número de capturas que no se pueden comercializar por sobrepasar el nivel máximo permitido alcanza el 50%, con esta medida se reduciría al 14’5%.

En definitiva, se trata de un tema que periódicamente se recuerda en beneficio de los consumidores y especialmente de las mujeres embarazadas y los niños, podéis conocer más detalles del estudio realizado a través de la página oficial de EWG.



Fuente gastronomiaycia.republica.com